Karabatağın tüneği

Sahilde ki banktayım yine

Ne karışanım ne görüşenim benle

Ne bir selamı ne bir sabahı bekliyorum

Sadece bakıyorum uzaklara

Uzaklarda bir karartı

Ufka yakın bir karabatak olsa gerek

Bir tüneğin içinde

Sanki gururla kaldırmış gagasını havaya

Aklımda sen karşımda karabatak, şimdi

Demeye kalmadı

Ansızın havalandı karabatak, tüneğinden

Kalkmam bir oldu banktan

Elimde senden geriye benle

Ve dibini bana bıraktığın şarapla

Dizlerim yer çekiminin etkisinde

Önce sağa yalpalandım sonra soldan

İlerledim karabatağın tüneğine

Tünek denizin ortasında

Ben karanın sonunda

Bu iş böyle olmaz dedim

Gözlerim bir miçonun ilk deniz macerası

Başladım yüzmeye

Ben ilerledikçe tünek,

Şafağı bekleyen güneş kadar yakındı

Keşke karabatak olsaydım

Hem yüzer hem uçar hem de yürümezdim

Yoruldum,

Sırtüstü uzandım yüzüstü düşüncelerime

Ve bıraktım kendimi dalgalara

Dalgalar  bana rehber oldu

Ben dalgalara sadece yük

Ama şikayetsiz ve cefakardılar

Götürdüler beni, bir kuş tüyünü havada süzercesine

Vardım.

Şimdi tüneye bilir miyim bu tüneğe

Karabatak beni görür mü

Geri gelir mi

Sahilde bankta oturan bir adam beni fark eder mi

Siktir et, ederse bir etmezse iki

Tünek de tünek hani

Kuş sütü beklentimi saymazsak

Yok yok

Sen de dahil