kelimelerim tükendi

benim sana söyleyecek kelimelerim tükendi
ne fark eder
şimdi sana şiirler yazsam
ne fark eder
haykırsam bağırsam
ağlasam nefesim tükenene
dilim körelene kadar anlatsam
ne fark eder
sen anlamamazlıktan geldikçe
anlasan da
bilsen de
sen de
beni
hadi boşver
ne fark eder
sen anlamamazlıktan geldikçe
benim kelimelerim
yoluna serilmiş göstermelik bir kırmızı bir halıdan
yarın solacak koparılmış kırmızı bir gülden
kurumuş kırmızı kandan
öte olmayacak
ve yitip gidecek
görmezden gelinecek işte
işte bu yüzden
benim sana söyleyecek kelimelerim tükendi

Göz Dalması

Gözleri açık uyuyanlar sokakta

Kimisi yürüyor özgürlüğüne

Kimisi patlıcanın kilosundan dertli

Kimisi kimsesiz ve sessiz

Bir deri bir kemiğe bürünmüş

Gözleri gri bir parlaklıkta

Güneş yakarken derilerini

Geçerler karşıdan karşıya

Kırmızı ışığa takılmadan

Kırmızı aşığa hiç bakmadan

Yarın ellerine bulaşmış bile

Hangi sabun temizler

Hangi yağmur süpürür

Lacivert kan

Kırmızıya hiç çalar mı

Gözleri açık uyuyanlar

Hiç soru sorar mı

Kimisi sorar belki

Kimisi sormaz

Sokağın köşesinde bir korna sesi

Tez bir çığlıkla düetti

Ve kuşlar uçuştu

Gökyüzüne kavuştu kanatları
Gözleri açık uyuyanlar

Kaçıştılar

Kimisi sağa

Kimisi sola

Lacivert kan

Kırmızıya hiç çalar mı

Gözleri açık uyuyanlar

Hiç soru sorar mı

gideceksen şimdi

gideceksen şimdi git
yarını bekleme 
dünde kalmadan
göz kırparak güne
gideceksen şimdi git
bakma gözlerime
bir söz daha söyleme
nefes alırcasına 
öylesine git
sessizce
ne bir söz kalsın ardından
ne de yazılmamış bir cümle
gideceksen şimdi git
mağrur bir gece gibi
doğması beklenen bir güneş
ya da son kadehmiş gibi bit
gideceksen şimdi
şimdi gideceksen
hadi durma git
git