Ta ki

Unutlursun bir köşede çocuk

Oynamaktan sıkıldığın bilyelerin

Göz kırparken usulca sana

Üstün toz tutar, küf kokar ellerin

Ne tazeliğini yitirirsin ne cezbin

Merakla beklenen olur

Sen yaşamazsın da

Farkınsız nefesin yaşar

İnatla, gururla, dimdik

Çakılırsın yere, yerde ki enkaz

Oynadığın saklambaca ebedir

Ve kör ebenle başlamıştır her şey

Sayı saymaktan bile acizken

Dizlerin titrek

Ardınca koşmalara benzemez

Peşinde sürüneceklerinin

Oyun bozana emanet edilmiş hayallerin

Senden habersiz, gözlerini bile yummadan

Dağılıp giderler

Elinle yakalamaya çalıştığın

Yıldızlarlar kadar yakındır

Yaldızları bozguna uğramış

İşte böyleyken böylece

Cebi delik ve sümüklü

Unutulursun bir köşede çocuk

Ta ki

Annen eve çağırıncaya kadar.

Ala

Garip bir havadayım

Kendi tavımda

Bir acaipliklerde

Sen anlamaz

Görmez ve duymazsın

Ben kavrulurken yağımda

Bir haber

İki lobuma

Boş bir hitapsın

Oh ne ala

ne ala...

Karabatağın tüneği

Sahilde ki banktayım yine

Ne karışanım ne görüşenim benle

Ne bir selamı ne bir sabahı bekliyorum

Sadece bakıyorum uzaklara

Uzaklarda bir karartı

Ufka yakın bir karabatak olsa gerek

Bir tüneğin içinde

Sanki gururla kaldırmış gagasını havaya

Aklımda sen karşımda karabatak, şimdi

Demeye kalmadı

Ansızın havalandı karabatak, tüneğinden

Kalkmam bir oldu banktan

Elimde senden geriye benle

Ve dibini bana bıraktığın şarapla

Dizlerim yer çekiminin etkisinde

Önce sağa yalpalandım sonra soldan

İlerledim karabatağın tüneğine

Tünek denizin ortasında

Ben karanın sonunda

Bu iş böyle olmaz dedim

Gözlerim bir miçonun ilk deniz macerası

Başladım yüzmeye

Ben ilerledikçe tünek,

Şafağı bekleyen güneş kadar yakındı

Keşke karabatak olsaydım

Hem yüzer hem uçar hem de yürümezdim

Yoruldum,

Sırtüstü uzandım yüzüstü düşüncelerime

Ve bıraktım kendimi dalgalara

Dalgalar  bana rehber oldu

Ben dalgalara sadece yük

Ama şikayetsiz ve cefakardılar

Götürdüler beni, bir kuş tüyünü havada süzercesine

Vardım.

Şimdi tüneye bilir miyim bu tüneğe

Karabatak beni görür mü

Geri gelir mi

Sahilde bankta oturan bir adam beni fark eder mi

Siktir et, ederse bir etmezse iki

Tünek de tünek hani

Kuş sütü beklentimi saymazsak

Yok yok

Sen de dahil

Bir Pazar Sabahı

Bir Pazar sabahı kapının önünde

Sen daha uyanmamışken bilmem kaçıncı uykundan

Bir kedi ağlaması kadar tiz ve derinden

Kulak paralayan

Sağır edemeyen

Bir gürültü kopuyor, ürperiyorsun

Battaniyeyi çekiştiriyorsun koynuna

Koynun hala ben kokuyor

Senden habersiz

Hala sıcak, nemli ve pürüzsüz

Hala hiç keşfedilmemiş kadar bakir

Gözlerimde bir tedirginlikle

Almış başımı gidiyorum sanki sana

Kar beyaz bir kan gölünde

Yüzmenin tatlı telaşı gibi

Ellerimde hissetmek için can atıyorum

Süzülüşünü bedenimde

Gün ışığı dolarken odana

Yavaş yavaş aralıyorsun gözlerini

Ben giderek kaybolurken şimdi düşünde

Yalnızlığını hatırlıyorsun yeniden

Ve en doğal hakkını kullanmak istiyorsun

Unutmayı, unutulmayı

Arkanı dönüp yeniden uykuya dalman bir oluyor

Koynunda battaniyen ve benle
Benden habersiz

Bir Pazar sabahı

Düş

Unutmak,kolaymış. Unutmamak ise daha kolay. Baktım ikisi de sıktı. Zoru seçtim: düşünmemeyi.