Ta ki

Unutlursun bir köşede çocuk

Oynamaktan sıkıldığın bilyelerin

Göz kırparken usulca sana

Üstün toz tutar, küf kokar ellerin

Ne tazeliğini yitirirsin ne cezbin

Merakla beklenen olur

Sen yaşamazsın da

Farkınsız nefesin yaşar

İnatla, gururla, dimdik

Çakılırsın yere, yerde ki enkaz

Oynadığın saklambaca ebedir

Ve kör ebenle başlamıştır her şey

Sayı saymaktan bile acizken

Dizlerin titrek

Ardınca koşmalara benzemez

Peşinde sürüneceklerinin

Oyun bozana emanet edilmiş hayallerin

Senden habersiz, gözlerini bile yummadan

Dağılıp giderler

Elinle yakalamaya çalıştığın

Yıldızlarlar kadar yakındır

Yaldızları bozguna uğramış

İşte böyleyken böylece

Cebi delik ve sümüklü

Unutulursun bir köşede çocuk

Ta ki

Annen eve çağırıncaya kadar.