Bir Pazar Sabahı

Bir Pazar sabahı kapının önünde

Sen daha uyanmamışken bilmem kaçıncı uykundan

Bir kedi ağlaması kadar tiz ve derinden

Kulak paralayan

Sağır edemeyen

Bir gürültü kopuyor, ürperiyorsun

Battaniyeyi çekiştiriyorsun koynuna

Koynun hala ben kokuyor

Senden habersiz

Hala sıcak, nemli ve pürüzsüz

Hala hiç keşfedilmemiş kadar bakir

Gözlerimde bir tedirginlikle

Almış başımı gidiyorum sanki sana

Kar beyaz bir kan gölünde

Yüzmenin tatlı telaşı gibi

Ellerimde hissetmek için can atıyorum

Süzülüşünü bedenimde

Gün ışığı dolarken odana

Yavaş yavaş aralıyorsun gözlerini

Ben giderek kaybolurken şimdi düşünde

Yalnızlığını hatırlıyorsun yeniden

Ve en doğal hakkını kullanmak istiyorsun

Unutmayı, unutulmayı

Arkanı dönüp yeniden uykuya dalman bir oluyor

Koynunda battaniyen ve benle
Benden habersiz

Bir Pazar sabahı